Ibon Cabo 





Kirola, mundua eta jendea 

Mayo 02 2016

Demagun Madrilei buruz hitz egingo dudala….

Sei arrazoi sakon Madrilera joateko

“Allá donde se cruzan los caminos, donde el mar no se puede concebir, donde regresa siempre el fugitivo, pongamos que hablo de Madrid”


Etorkinak Madrilera joaten dira bizitza hobea lortzeko itxaropenarekin. Askotan, Euskal Herrian zehar gosea berdindu nahi dutenean, Madrilen jartzen dute begirada sutsua, begi-ukaldi tristea, begi-kolpe tamalgarria … euskaldunekoak sentitzen badira ere.

“Donde el deseo viaja en ascensores, un agujero queda para mí, que me dejo la vida en sus rincones, pongamos que hablo de Madrid”

Madrileko gerriko gorria betikoa izan zen leku zoragarria. Langileen borroka enborraren gune ospetsua izaten zen bai Espainiako bigarren errepublikako garaian, baita oraindik ere. Madril ez dago urdinez margotuta, gorriz baizik. Eta horregatik, anaia proletarioak joan beharko gara Madrilera, gure anaia arrebei laguntzera.


“Las niñas ya no quieren ser princesas, y a los niños les da por perseguir el mar dentro de un vaso de ginebra, pongamos que hablo de Madrid”.

Madrilen ere, iraultza sexuala hasi zen Espainian laurogeita hamar hamarkadan. Madriletik ere badatorkigu “movida Madrileña”. Madriletik etorri zitzaiguna, dena ez zen izan txarra. Ona izango litzateke gogoratzea. Ona izango litzateke internazionalismoari bultzakada ezinhobea eman diezaiogun. Askatasuna batzuetan Madrileko labez jantzita etorri daiteke, nahiz eta aspalditik ez zen gertatu.


“Los pájaros visitan al psiquiatra, las estrellas se olvidan de salir, la muerte viaja en ambulancias blancas, pongamos que hablo de Madrid”.

“Franco sozialista nahikoa zen” zioen Esperanza Agirrek 2008ko TVE 1eko telesaio batean. Ez dakit Esperanzak hori zioenean Drogei buruz hitz egiten zuena. Hauts zuria nahiko zabalduta dago Madrileko gauean eta zer edo zer erlazionatuta legoke eskumaren eredu sozio ekonomikoarekin. Etsipena bitxia balitz bezala hazi da asken urteotan Madrilen eta askotan, zoritxarrez, horrelako gauzak ateratzen gaitu pertsonen txarrena lau haizetara. Askotan droga aitzakia baino ez da bizimodutik at erraz egoteko. Hori berriro inori gerta ez dakion, Madrileko jendeak ere gure laguntza behar du bizi hobea eraikitzeko. Joan gaitezen laguntzera!!!!



“El sol es una estufa de butano, la vida un metro a punto de partir, hay una jeringuilla en el lavabo, pongamos que hablo de Madrid”.

Pobrezia energiaren partida jokatzen ari da Madrilen arbelean. Estatuak eskumen osoa dauka ekoizpen energetikoa ordenatzeko. Madrilera joan beharko gara partida hori jolastera. Zenbat eta zailago etsaiei arauak jarri, orduan eta pobrezia energetikoa gutxiago edukiko dugu. Hotz sentitu behar dute Repsol, Gas Natural, Endesa eta besteek Madrileko parlamentua. Bero sentitu behar dituzte ezkerreko militanteek gure politikak.


“Cuando la muerte venga a visitarme, que me lleven al sur donde nací, aquí no queda sitio para nadie, pongamos que hablo de Madrid”.

Madrilen iragaitzaz gaude hor bertan. Euskaldun asko egon ziren Madriletik kanpoaldean bisitaldiak egiten. Gurea ez da izango betirako, gurea bakarrik izango da gauza batzuk ahalik eta azkarren konpontzeko. Madril lokatz sikua baino ez da, ezin dugulako konpondu, gure ustez. Hala eta guztiz ere, joan beharko gara Madrilera eta pentsatu behar dugu haratago, ez da egokia itxuraren arabera iritzia ematea. Goazen ere Madril aldatzera!!!!

Etiquetas blog: Agregar una nueva etiqueta ;
Etiquetas todos los blogs: Agregar una nueva etiqueta ;

Trackback URI | Comentarios RSS

Escribe un comentario